Bugün yakın bir arkadaşımla iş yaşamı üzerine derin bir sohbete daldık. Nerden girdik, nasıl başladık hatırlamıyorum ama konu bir anda bu noktaya geldi. Özel hayatımda iş yaşamına dair konuşmaları genellikle çok tercih etmem. Çünkü artık bu alan beni yoruyor. Etiketlerimin dışındaki benliğimle zaman geçirmek, orada çoğalmak ve derinleşmek, yegâne odağım.
Neyse, baştaki konuya dönecek olursam… İşe alım sürecinde IQ'nun belirli bir seviyede olması size oyuna dahil olma hakkı kazandırır. Ama oyunu kazanmak istiyorsanız, sahneye EQ ile çıkmanız gerekir. Terfi mi istiyorsunuz? Yönetici pozisyonuna mı ilerlemek istiyorsunuz? Hatta liderlik olgusunda "var olmak" mı niyetiniz? O zaman EQ artık olmazsa olmaz.
Daniel Goleman'a göre duygusal zekânın 5 temel bileşeni var:
- 👉 Öz farkındalık
- 👉 Öz yönetim
- 👉 Motivasyon
- 👉 Empati
- 👉 Sosyal beceriler
Bu becerileri geliştirdikçe, sadece iş oyununda değil, yaşam oyununda da kazanan oluyorsunuz. Duygusal zekâ, liderlikte "yumuşak" bir beceri gibi görünse de, aslında "sert" sonuçlar doğurur.
Çalışan devir oranlarının düşmesinden müşteri memnuniyetinin artmasına, takım içi uyumdan iş-yaşam dengesine kadar birçok noktada yüksek EQ'nun pozitif etkisi görülür.
Özetle, bir liderin EQ'su yükseldikçe;
- Ekibinin bağlılığı ve performansı artar,
- Stres ve çatışmalar azalır,
- Verilen kararların kalitesi yükselir.
— Daha ne olsun? 😇
Bu yüzden, yöneticilerin EQ gelişimini sadece "bir kere öğrenilecek" değil, sürekli çalışılacak bir gelişim alanı olarak görmesi gerekir. Hem kendi kariyerleri, hem de kurumları için.
Merak önemlidir, sizlerin fikirleri öğrenmek için afilli bir soru sormak gerekir diye düşünüyorum 💪 (Pardon literatüre göre güçlü soru demek istedim:)
EQ'nun hangi yönünü geliştirmek senin iş yaşamında en çok fark yaratırdı?
Bu yazı sana dokunduysa...
Diğer Yazılara Göz At